Historie

10 Jaar geleden begon Marianne Barendsen stichting Het Theaterlab. Onder de vleugels van deze stichting ontstond Grey Vibes. Deze had een Amsterdamse tak en sinds 2014 ook een Haagse afdeling.

In het eerste jaar werd de dansactiviteit Good (old) Times opgericht. Dit is door Holland Dance overgenomen en bestaat nog steeds.

In 2015 haalde Marianne Jeroen de Graaf erbij en begon hij met Roeland Drost aan de eerste theatervoorstelling te werken: Duinloaden. Annoushka Claassens is vanaf de zomer van 2017 nauw betrokken bij de lessen en voorstellingen van Grey Vibes.

In 2018 is Grey Vibes (Den Haag) een samenwerking aangegaan met KOO. In het kader van deze samenwerking is de naam Huis van Vervoering ontstaan. Na de voorstelling Zandlopers is gezamenlijk besloten om weer onze eigen weg te gaan. De naam Huis van Vervoering mochten we behouden.

Begin 2021 heeft Marianne zich teruggetrokken en het Haagse stokje en hierbij ook de stichting overgegeven aan Jeroen de Graaf, Roeland Drost en Annoushka Claassens. Zij gaan door onder de naam Huis van Vervoering.

Grey Vibes/Huis van Vervoering heeft zich de afgelopen 6 jaar serieus op de Haagse kaart gezet met het organiseren van een zomerschool voor de doelgroep. Dit inmiddels 3 jaar achtereen en  de laatste was volledig corona-proof. Daarnaast met maar liefst  4 muziektheatervoorstellingen met maatschappelijk relevante thema’s op ongewone locaties met veel verschillende samenwerkingspartners uit allerlei hoeken van de samenleving. 

Kortgeleden is er een nieuw ouderenfonds opgericht: Lang Leve Kunst fonds, waarin we op de cover van hun eerste magazine staan met een foto van onze muziektheatervoorstelling Zandlopers uit 2019. In dit magazine ook een interview met twee van onze toenmalige spelers en op de inspiratiepagina een link naar onze voorstelling Pijnlijke Melodie, die in 2018 ruim twee maanden in het voormalig Haagse Rode Kruis ziekenhuis speelde en inmiddels het land door reist; Deze voorstelling, het script en concept begroting zijn door 3 steden overgenomen en ter plekke door nieuwe regisseurs en 55+ spelersgroepen verder gebracht (Zwolle, Culemborg en Breda) onder de naam Pijnlijke Melodie het land in.

We don’t stop playing because we grow old, we grow old because we stop playing.”

Georges Bernhard Shaw